بررسی کلی
به وضعیتی که تعداد اسپرم های موجود در مایع (منی) در هر انزال کمتر از حد نرمال باشد، کاهش تعداد اسپرم یا الیگوسپرمی (oligospermia) می گویند. تعداد اسپرم های فرد مبتلا به الیگواسپرمی کمتر از 15 میلیون در هر میلی لیتر مایع منی است. به عدم وجود کامل اسپرم، آزواسپرمی (azoospermia) می گویند.
کاهش تعداد اسپرم می تواند به معنای کاهش احتمال بارورسازی تخمک باشد. با این وجود، بسیاری از مردانی که تعداد اسپرم شان کم است هنوز هم قادر به تولد فرزند هستند.
علائم کاهش تعداد اسپرم
ناباروری علامت اصلی کاهش تعداد اسپرم است. این عارضه ممکن است هیچ علامت و نشانه دیگری به همراه نداشته باشد. در برخی موارد وجود یک مشکل اساسی در فرد می تواند منجر به بروز علائم شود، مانند عدم تعادل هورمونی، ناهنجاری وراثتی کوروموزومی، اتساع رگ های بیضه یا اختلالی که مانع عبور اسپرم می شود.
برخی علائم کاهش تعداد اسپرم عبارت است از:
– درد، تورم یا وجود توده ای در ناحیه بیضه ها
– کاهش موی صورت و بدن یا سایر علائم اختلالات کروموزومی یا هورمونی
– مشکلات مربوط به عملکرد جنسی برای نمونه کاهش میل جنسی یا مشکل در حفظ نعوظ (اختلال نعوظ)
کاهش تعداد اسپرم
زمان مراجعه به پزشک
با داشتن یک سال رابطه جنسی منظم و محافظت نشده و ناموفق بودن در بارداری یا هر یک از موارد زیر باید سریع به پزشک مراجعه کرد:
– سابقه بیماری بیضه، پروستات یا مشکلات جنسی
– جراحی کشاله ران، بیضه، آلت تناسلی مردانه یا کیسه بیضه
– مشکلات نعوظ یا انزال، کاهش میل جنسی یا سایر مشکلات دیگر مربوط به عملکرد جنسی
– درد، ناراحتی، توده یا ورم در ناحیه بیضه
علل کاهش اسپرم
تولید اسپرم فرایندی پیچیده است و به عملکرد طبیعی بیضه ها (تستیس) و همچنین هیپوتالاموس و غده هیپوفیز (اندام هایی در مغز که منجر به تولید هورمون های مردانه و اسپرم می شوند) نیاز دارد. با تولید اسپرم در بیضه، لوله های ظریف و باریکی آن ها را حمل می کنند تا زمانی که با مایع منی ترکیب و از آلت تناسلی خارج شوند. وجود مشکل در هر یک از این سیستم ها می تواند بر تولید اسپرم تأثیر بگذارد.
از دیگر دلایل همچنین می توان به مشکلاتی در شکل غیر طبیعی (مورفولوژی)، حرکت (تحرک) یا عملکرد اسپرم اشاره کرد.
با این حال در بیشتر موارد علت کاهش تعداد اسپرم ناشناخته باقی می ماند.