ابتلا به آپاندیسیت یا عفونت آپاندیس در بارداری از شایع ترین دلایل نیاز به جراحی در این دوران است. تخمین زده می شود که از هر 1500 زن باردار 1 نفر در دوران بارداری به آپاندکتومی نیاز دارد.
یکی از بزرگ ترین مشکلات آپاندیس در بارداری، تشخیص دیر هنگام آن است. به دلیل تغییرات فیزیکی در این دوران، تشخیص آپاندیسیت بسیار دشوار است. تشخیص این عارضه در سه ماهه اول و دوم حاملگی آسان تر است.
یک دلیل مهم برای تشخیص به موقع آپاندیس این است که در صورت تاخیر احتمال بروز عوارض، به ویژه سوراخ شدن آپاندیس بیشتر می شود. در این وضعیت احتمال از دست دادن جنین حدودا 36 درصد افزایش می یابد. این احتمال در سه ماهه سوم بارداری بیشتر است.
علائم و تشخیص آپاندیسیت در دوران بارداری
شایع ترین علامت آپاندیسیت، درد در ربع پایین سمت راست شکم است (برای افراد باردار و غیر باردار). با این حال، در اواخر بارداری این درد ممکن است در ربع بالای سمت راست شکم ایجاد شود.
در صورتی که پزشک احتمال آپاندیسیت دهد، درخواست سونوگرافی می کند. تشخیص این عارضه در سه ماهه اول و دوم بارداری مفید است. از آن جا که ممکن است تشخیص آپاندیسیت در سه ماهه سوم دشوارتر باشد، برای تایید تشخیص MRI لازم است.
آپاندیسیت در بارداری
جراحی آپاندیسیت در دوران بارداری
اگر در سه ماهه اول یا دوم بارداری هستید، به احتمال زیاد می توانید برای درمان عفونت آپاندیس، جراحی لاپاراسکوپی انجام دهید. این عمل برخلاف جراحی باز، از طریق چند سوراخ کوچک در شکم انجام می گیرد.
در سه ماهه سوم بارداری به دلیل اندازه رحم، انجام لاپاراسکوپی دشوار می شود، زیرا باید برش بزرگ تری ایجاد شود.
زنان بارداری که آپاندکتومی (لاپاروسکوپی یا باز) انجام میدهند ممکن است دچار انقباضات زودرس شوند، البته تنها حدود 10 درصد از این زنان نوزادان خود را زودتر از موعد به دنیا میآورند. این خطر با پیشرفت بارداری افزایش می یابد (8 درصد قبل از هفته 24، 13 درصد بین هفته های 24 تا 28 و 35 درصد در هفته های 29 تا 36 بارداری)
بهبودی پس از جراحی آپاندیسیت در دوران بارداری
فردی که باردار نیست معمولا پس از عمل جراحی سریع به خانه می رود، ولی فرد باردار بسته به وضعیت خود و جنین باید حداقل یک شب در بیمارستان بماند.
بهبودی پس از جراحی به دلیل بارداری بسیار حایز اهمیت است. در صورت تجربه عوارض یا علائم زایمان زودرس، معمولا باید حدود یک هفته یا بیشتر در خانه بمانید. اگرچه استراحت برای بهبودی مهم است، اما تحرک و فعالیت نیز لازم است. هر چه زودتر از رختخواب بیرون بیایید، سریع تر بهبود می یابید و عوارض کمتری را تجربه می کنید.
از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید. غذای مقوی بخورید و به طور مرتب با پزشک تان در ارتباط باشید تا از روند بهبودی خود اطمینان حاصل کنید. به طور معمول باید یک تا دو هفته پیگیر وضعیت سلامتی خود باشید.
بسته به نوع جراحی و وضعیت سلامت مادر و جنین نباید تغییری در برنامه زایمان ایجاد شود. در صورتی که در مورد تغییراتی که ممکن است اتفاق بیفتد سوالی دارید، با پزشک خود مشورت کنید.